KAIBIGAN

Nagsimula ang pagkakaibigan namin dahil sa isang gropu. Sa gropung ito nagkaroon ako ng mga kaibigan na may ibat-ibang kaugalian. Mga ugaling madali mo lang masakyan o maintindihan pero may mga ugaling hindi mo kaya o para bang hindi mo kayang tanggapin sa sarili mo na ganun ang ugali niya. Nang lumaon , isa sa ka grupo namin ay may naging close friend ko, sila naman kog pwede pero sa isang gropu talaga ay may isang espesyal talaga sa iyo at nagkaroon nga ako nang isang espesyal na kaibigan at walang iba kundi si ANGEL DYHMP SALVAR siyay isang simpleng babae at astig kong iyong titingnan ay para bang walang kinakatakutan. Sa lahat ng nakilala ko siya lang talaga ang naging katuwang ko sa lahat. Una kong punta sa kanila ay isang simpleng bahay lang ang aking nadatnan at isang simpleng pamilya. Sa totoo lang nahabag ang puso ko nung nalaman kong wala na pala siyang papa namatay ito dahil sa isang ambush. Ang papa niya ay isang pulis , ngunit sa kasamaang palad ito ay binawian nang buhay ng maganap ang ambush na iyon. Nang mawala ang kanyang papa ay naging iba na ang takbo ng buhay nila para bang isang kawalan ang pagkawala nang kanyang papa. Ang mama naman ay mabait , palakaibigan at higit sa lahat malambing. May  tatlo pa siyang kapatid siya ay pangalawa sa kanilang apat. Lahat naman sila ay naging kaibigan ko pero si Angel lang ang mas nabigyan ko ng espesyal na trato bilang isang kaibigan. Kung wala kaming magawa naglalakad lang kami hanggang sa mapagod at kung hindi naman nakikipag kita kami sa ibang miyembro ng aming grupo. Natatawa nga ako minsan dahil napagkamalan kami na magsyota hahaha tawa ko lang sa bagay na iyon.

Si Angel lang ang naging katuwang ko sa lahat ng mga problema ko. Lahat ng sekreto koy alam niya kaya nga naisip ko minsan paano kaya kong mayroon kaming hindi pagkakainitndihan baka ung sekreto koy mabunyag dahil may galit siya sa akin? katanungan sa isip ko na walang pang kasagutan… Nagdadamayan kaming dalawa sa lahat ng oras kung ayaw niang umuwi sa kanila pumunta siya sa amin at pag ako naman ang ayaw dito sa bahay ay nglalakwatsa kami pareho para makalimutan ung mga bagay na ayaw namin maisip pareho.

Isang Araw nabalitaan niyang pupunta ako sa manila pero hindi naman iyon pamalagian kundi isang linggong bakasyon lang kaya nung nakauwi ako ay siya ang sumundo sa akin kahit umuulan andon pa rin siya at nakita ko sa mga mata nia na sobrang masaya siya. Nung nalaman niayang ako lang pla ang umuwi nakiusap ako sa kanya na pwede bang sa bahay siya tumira dahil kami lnag ng mama. Laki tuwa ko nung pumayag siya. Malapit lang naman ang aming bahay kayalang naman lakarin kaya umuuwi siya sa kanila minsan. Hanggang siyay bumalik na sa kanila dahil siyay nagtrabaho at nag-aral na rin. Pero…..

MAy nawala….nawala siya sa facebook friend ko..Bakit kaya??? Hanggang nagpang-abot kami sa isang group chat sa facebook at kinausap ko siya kong bakit niya ako denelete as friend at ang sagot niyay“ayaw kolang makakita ng mga nila like mo sa facebook puro na lng kasi accounts mo nakikita ko sa home page ko.”       yun ang sagot niya sa akin pero hindi ako nakuntento sa sagot niya ang babaw kasi kong iyo lng ang dahilan. Pero kilala ko siya hindi ko na siya kinulit at ng-iba na lang ako ng topic para naman makapag kumusta ako sa kanya. Hanggang sa isang tagpo ulit na wala ako sa mode ng gabi iyon nasa isang page kami ng facebook may isang liker o member na hindi ko nagustuhan ang naging post at napaksakit nun para sa akin kaya hindi ko na kinaya at nagalit na nga ako pero imbes na ipaglaban niya ako hindi niya ginawa kundi mas ipinaglaban niya ang member na iyon…dahil sa pang yayaring iyo umalis ako sa page na iyon nang walang paalam sa creator. Humingi ako ng tawad sa creator kong bakit ako umalis at naintidihan naman nito.

Until gusto ko na ulit bumalik sa page na iniwan ko, dahil na rin sa may tiawala sa akin ang creator pinabalik niya ako at nagsimula ulit. Nung binuksan ko ang mga photos ng page nakita ko doon na wala na pla ang inapload ko na picture sabi ko sa sarili ko ” sino kaya nag delete ng picure ko?”  alam ko kasi na ni sinu man ay hindi ppwede mag delete at walang ibang pumasok sa isp ko kunid siya lang, nasabi ko tuloy sa sarili ko ganun ba tlaga kalaki ang galit niya sa akin para gawin iya yun? ni hindi ko alam kong anu tlaga ang naging kasalanan ko sa kanya para magalit siya sa akin. Hanggang ngayon wala na tlaga kaming kumikasyon maski sa text i dleted her number dahil na rin sa inis ko sa kanya.

Tapos na ba ang aming pagkakaibigan? Miss ko ang kaibigan ko alam ko kong anu man nag naging kasalanan ko sa kanya kaya ko naman iyong aminin sa kanya ‘wag ung ganito na pra bang iniiwasa niya ako.. masakit isipin na wala na siya. Alam ko darating ang araw na mapatawad rin niya ako sa kasalanan ko.      

share ko lang po ito sa inyo